Asif Ata: Mərhələlər

            Asif Ata

                               Mərhələlər

        (Asif Atanın “Həqiqət Azadlığı – Cəfəngiyyat Əsarəti”  Müqəddəs Kitabından)

       1.Təbiət uzun müddət Təxəyyüldə, Təfəkkürdə İnsaniləşib. Sonradan Elm və Müstəqil Varlıq kimi dərk edilib. İnsaniləşmədən Ayrılıb.

      Təbiətə İnsani münasibt yaranmalıdır – Bilinməlidir ki, Təbiət Dünyanın Təməlidir – Təbiət Dağılsa – Dünya Dağılar, Təbiət İnsana yalnız Mənfəət gətirmir, həm də Səadət gətirir, Təbiətsiz İnsan bədbəxt olar.

    Təbiətlə İnsan arasında Daxili Doğmalıq var – Təbiətsiz İnsan Yetim qalar.

     2.İnsan uzun müddət Cəmiyyətsiz Yaşayıb. Sonra o, İnsaniliyə Yaramayan Cəmiyyətlərdə Yaşamağa başlayıb və Yaşayır.

     İnsani Cəmiyyət Yaranmalıdır: Ağasız, Nökərsiz, Təbəqəsiz, Yağılıqsız – yəni əslində Cəmiyyətçilik – Xalqçılıqla əvəz olunmalıdır.

    3.İnsanı Din – Bəndə sayıb,  Bədiyyat – Təbiətin Əşrəfi.

    Əslində isə İnsan Kamilləşməyə qadir olan Ruhani Varlıqdır.

     Dünyada Kamil İnsan Yaranmalıdır, İnsan öz Kamilliyini Yaratmalıdır.